Wystawa | www.torun.pl

Prowadzenie: Patrycja Wójcik

Bilety: 5 zł (recepcja CSW). Limit miejsc: 15 osób. Czas trwania: 1 godz.

Wystawa Projekt: biżuteria artystyczna wpisuje się w cykl prezentacji polskiego powojennego wzornictwa Czym uwodzi dizajn?, realizowanego w Centrum Sztuki Współczesnej Znaki Czasu w Toruniu. Tym razem uwagę skupiamy na biżuterii – dziedzinie, która w sposób wyjątkowy łączy sztukę użytkową z indywidualną ekspresją artystyczną i społecznym kontekstem.
To opowieść o polskiej biżuterii artystycznej, rozwijającej się od lat 40. XX wieku po współczesność, widziana zarówno przez pryzmat materiału, jak i idei. Ekspozycja obejmuje prace z drewna, skóry, ceramiki, miedzi i srebra, ale też tworzyw sztucznych, gotowych przedmiotów czy naturalnych „znalezisk”. Od biżuterii „ubogiej” lat powojennych, przez nowoczesne formy rzeźbiarskie i eksperymenty z techniką, aż po obiekty z pogranicza krytyki społecznej i dizajnu koncepcyjnego – każda z tych form mówi o czasie, w którym powstała.

Wspólnym mianownikiem dla prezentowanych dzieł jest poszukiwanie: nowego języka formy, znaczenia i materiału. Z jednej strony wystawa ukazuje, jak biżuteria oddziaływała na zmysły i emocje, z drugiej – jak pełniła rolę nośnika idei: od etnoinspiracji i archeologicznych cytatów, po sztukę zaangażowaną i biżuterię protestu. Prezentuje zarówno broszki inspirowane ludowością, jak i oporniki noszone w stanie wojennym czy współczesne prace komentujące ważne społeczne zjawiska.

Nie sposób mówić o polskiej biżuterii bez ukazania sylwetek jej twórców – często pracujących w duetach lub w ramach rodzinnych tradycji (Zaremscy, Rohnowie, Kozubscy). Wystawa prezentuje pionierów (Józefa Fajngolda, Mamerta Celmińskiego, Jadwigę i Jerzego Zaremskich), a także artystów związanych z ważnymi środowiskami i grupami (jak UFO, Grupa Sześć, Au+). Pojawiają się również twórcy, dla których biżuteria była formą poboczną – okazjonalnym „projektem” realizowanym na marginesie malarstwa, grafiki czy rzeźby.

Ważnym elementem opowieści o polskiej biżuterii artystycznej są osoby, które ją kupowały i nosiły: artystki, działaczki społeczne, polityczki. W ten sposób ozdoby wykonane przez polskich projektantów stały się świadkiem ważnych historycznych i osobistych wydarzeń. Przykładem jest naszyjnik wykonany w pracowni gdańskiego artysty Giedymina Jabłońskiego, w którym Danuta Wałęsowa w imieniu męża odbierała Pokojową Nagrodę Nobla. Oryginał zaginął, na wystawie prezentowana jest autorska replika.
Wśród eksponatów znajdą się nie tylko same obiekty biżuteryjne, ale też przedmioty budujące ich kontekst: fotografie, plakaty, prasa kobieca i poradniki. Te z pozoru marginalne źródła pokazują, jak biżuteria funkcjonowała w codzienności – jako ozdoba, manifest, pamiątka czy gest oporu.

Wystawa Projekt: biżuteria artystyczna to nie tylko przegląd form, materiałów i twórców. To także refleksja nad tym, czym biżuteria była i czym może być: artefaktem, świadectwem czasu, znakiem osobistym i społecznym. To opowieść o wolności twórczej, o wartościach, które można zamknąć w obiekcie noszonym przy ciele, i o tym, jak „mała forma” może mówić wielkie rzeczy.

Projektantki / Projektanci:

Andrzej Bandkowski, Karolina Bik, Marcin Bogusław, Daniela Bukowska, Jacek Byczewski, Bogumił Bytomski, Grzegorz Błażko, Mamert Celmiński, Bartosz M. Chmielewski, Andrzej Ciechomski, Hanna Czajkowska, Danuta Czapnik, Ewa Czarnota-Zaremska, Józef Czerwosz, Magdalena Czerwosz, Danuta Duszniak, Józef Fajngold, Michał Fatyga, Henryk Grunwald, Lucyna Hubert-Nieniewska, Marek Huculak, Giedymin Jabłoński, Filip Jackowski, Tomasz Jagiełło, Anna Januszkiewicz-Bandkowska, Joanna Jaworska, Tadeusz Jaworski, Paweł Kaczyński, Małgorzata Kalińska, Stanisław Kędzierski, Danuta Kobielska, Julia Kotarbińska, Jakub Kozik, Aleksandra Kozłowska, Zofia Kozubska, Witold Kozubski, Karina Królak, Bolesław Książek, Jadwiga Kucharska, Zdzisław Lenart, Weronika Majewska, Aleksandra Mamoń, Magdalena Maślerz, Piotr Małysz, Maja Mrozińska, Andrzej Mroziński, Marek Nałęcz-Nieniewski, Marta Noszka, Marek Nowaczyk, Jacek Ostrowski, Mariusz Pajączkowski, Karolina Palczuk, Urszula Podbielska-Kowalska, Paweł Podbielski-Kowalski, Pracownia Brokat, Jacek A. Rochacki, Kamilla Rohn, Ludmiła Rohn, Ryszard Rohn, Józef Różycki, Ewa Rudowska, Jolanta Ryba-Ołdachowska, Wojciech Rygało, Jerzy Sendłak, Stanisław Sikora, Michał Smyka, Joachim Sokólski, Magdalena Stajszczak, Tomasz Stajszczak, Jerzy Stolarski, Jan Suchodolski, Andrzej Szadkowski, Jerzy Szkrabko, Kazimiera Szymańska, Michał Ślusarczyk, Sława Tchórzewska, Iwona Trela-Mroziuk, Marcin Tymiński, Olgierd Vetesco, Leszek Weiss, Tomasz Wichrowski, Arek Wolski, Alicja Wyganowska, Jakub Wyganowski, Michał Wysocki, Jadwiga Zaremska, Antek Zaremski, Jerzy Zaremski, Łukasz Zaremski, Marcin Zaremski, Tomasz Zaremski, Hanna Zdanowska, Jacek Zdanowski, Ella Żubrowska

Artystki / Artyści: Izabela Chamczyk, Marcelina Jarnuszkiewicz, Kajetan Karkuciński, Jakub Kozik, Marta Noszka, Magdalena Lazar, Adriana Lisowska, Paweł Olszczyński

Kuratorka: Natalia Cieślak

Malarstwo Heleny Minginowicz dotyka m.in. tematu kobiecości, który analizowany jest przez pryzmat relacji z ciałem. Jej obrazy są niezwykle szczere, ukazują bohaterki w sytuacjach intymnych, zazwyczaj rozgrywających się w ukryciu, gdzie nie dosięga ich wzrok ciekawskich postronnych. Artystka problematyzuje zagadnienie rozdźwięku między ludzką fizycznością a ograniczeniami kulturowymi, jakie nakładane są na ciała poddawane nieustannej społecznej kontroli. W ujęciu Minginowicz poszukiwanie swojego miejsca w świecie wiąże się z wyjściem poza zewnętrzne uwarunkowania i próbą zagłębienia się we własne emocje i zrozumienia przeżywanych uczuć.

W swoich pracach artystka snuje także opowieści o poszukiwaniu miłości: zarówno tej duchowej, jak i fizycznej, wynikającej z próby zaspokojenia potrzeb ciała. Żongluje motywami kojarzącymi się z kiczowatymi obrazkami odzwierciedlającymi naiwne, dziecięce wyobrażenie o romantyzmie i zestawia je z elementami niosącymi w sobie spory ładunek napięcia, niepokoju i afektu. Tworzy w ten sposób przestrzeń refleksji nad niejednoznacznością ludzkich emocji. Kreuje świat niczym z baśni – nie zawsze piękny i pełen powabu, lecz taki, w którym mieszka także lęk, dyskomfort czy zakłopotanie. W tym intymnym uniwersum bohaterki Minginowicz gubią się w labiryncie własnych potrzeb, wrażeń i uczuć, by w końcu w sposób bezpośredni i bezpruderyjny doświadczyć swojego jestestwa.

Artystka maluje nie tylko obrazy sztalugowe, ale sięga także po podłoża nietrwałe, często uznawane za tandetne – papierowy ręcznik, chusteczki higieniczne, tworzywa sztuczne – które integruje ze swoimi subiektywnymi narracjami. Szczególne miejsce w jej twórczości zajmują kategorie nietrwałości i ulotności. Język wizualny jej prac, wywodzący się z estetyki postdigitalu i charakteryzujący się rozmytym konturem, efektem airbrusha oraz odniesieniami do kodów wizualnych Internetu i gifów, unaocznia płynność współczesnego doświadczenia w kontekście cyfrowej efemeryczności i szybkiej konsumpcji obrazów.

Helena Minginowicz – absolwentka Wydziału Architektury i Wzornictwa na Uniwersytecie Artystycznym w Poznaniu (2011). Finalistka najważniejszego polskiego konkursu malarskiego – Bielska Jesień (2023). Swoje prace prezentowała w ramach wystaw indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą, m.in. w: Shoreditch Modern Gallery, London (UK); The Eye Altering Gallery, Thessaloniki (GR); AA29 Project Room, Milan (IT); Priama Galerie, Paris (FR); Hesse Flatow, New York (USA) oraz Galerii Promocyjnej, galerii HOS, Galerii Lotna, Warszawa czy Galerii Bielskiej BWA, Bielsko Biała. Mieszka i pracuje w Poznaniu.

Finisaż wystawy poświęconej pamięci Jerzego Galka, stałego bywalca toruńskich wydarzeń kulturalnych. Ekspozycja, przygotowana przez Magdalenę Kujawę i Monikę Ciaiolo oraz zaprojektowana przez Annę Radziach, przedstawia pana Jerzego w obiektywach licznych fotografów, uchwyconego podczas toruńskich wernisaży i prelekcji, które tak chętnie odwiedzał.

W programie:
- warsztaty fotograficzne ze storytellingu, które poprowadzi Monika Ciaiolo
- premiera katalogu, który zostanie uroczyście wręczony autorom fotografii oraz osobom, które podzieliły się swoimi wspomnieniami.

Wstęp wolny. Obowiązują zapisy pod adresem email: monikaciaiolo@gmail.com
 

Prace wykonane w technice linorytu zestawiają sztuki piękne z osiągnięciami naukowymi toruńskich astronomów i astrofizyków. Aleksandra Białecka kreuje własne interpretacje postaci, wydarzeń i miejsc oraz pokazuje ich ścisłe związki z Toruniem. Na wystawie będzie można zobaczyć między innymi linoryt „Super-Jowisz” - pracę inspirowaną ostatnim odkryciem astronomów z UMK, czyli nową planetą w trzecim co do wielkości gwiazdozbiorze na niebie, czy też linorytową interpretację utworu Republiki „Obcy astronom”, a także portret Wilhelminy Iwanowskiej, wybitnej polskiej astronomki – „Niebo gwiaździste nade mną”. Inspiracją dla większości dzieł artystki są światy magii i marzeń sennych, z ich fantazyjnym i surrealistycznym charakterem. Prace, poza warsztatową precyzją, cechują się także dużą estetyką i emocjonalnością.

Wstęp wolny

Wstęp wolny

Wstęp wolny

Ogłoszenie wyników konkursu i otwarcie wystawy
Rozstrzygnięcie konkursu organizowanego w ramach Toruńskich Spacerów Fotograficznych. Spośród ponad 300 fotografii jury wybrało zestaw na wystawę pokonkursową, a te najciekawsze zostały nagrodzone. Na wystawie są zarówno portrety, jak i fotografia uliczna, studia architektury czy krajobrazu. Nagrodę Publiczności otrzymała Joanna Stepaniuk. Podczas wydarzenia premierę będzie miał także kalendarz na 2026 rok „Zamki i pałace Pomorza i Kujaw” pod redakcją Zbyszka Filipiaka.

Wstęp wolny

Warsztaty dla miłośników mangi i anime. Dyskutujemy na temat ostatnio oglądanych seriali i filmów anime, nowości wydawniczych ze świata mangi oraz wybranych tematów poruszanych często w świecie komiksu. W trakcie warsztatów plastycznych skupiamy się na nauce rysowania mangi w tematyce odpowiadającej charakterowi spotkania. 

Zapraszamy młodzież w wieku 12+. Obowiązują zapisy

Zapisy na zajęcia: 510 296 303, f-2@ksiaznica.torun.pl
 

Wystawa stanowiąca wizualną podróż przez pojęcia dziewczyńskości, kobiecości i dojrzewania – od etapu dorastania dziewczynki do kobiety, aż po świadome pogodzenie w sobie kontrastów.

Wydarzenia towarzyszące:
12.12. (piątek)

• godz. 16.00 Oprowadzanie autorskie
  Spotkanie otwarte z Agatą Burnat, która opowie o swoich inspiracjach, symbolice używanej w pracach oraz procesie twórczym.
• godz. 17.00 Warsztaty: Dziewusze ziny
  Uczestniczki stworzą własne analogowe rozkładówki do wspólnego zina na temat tytułowego girlhood, sisterhood i kobiecości. Premiera zinów w ograniczonym nakładzie odbędzie się w trakcie finisażu wystawy.
  Dla kogo: kobiety i dziewczyny (15+)

Wystawa prac Andrzeja Wojciecha Płatkowskiego

Dzieci Andrzeja Wojciecha Płatkowskiego o ojcu: Nasz Ojciec jest człowiekiem magicznym. Rysuje, haftuje, pisze piosenki, rozpoznaje głos każdego ptaka i liść każdego drzewa. Uwielbia robić coś z niczego i snuć opowieści. Jego nowym projektem jest plecenie. Bzdur mniejszych i większych. Z gazet, których nikt już nie chciał czytać. Z ubrań, których nikt nie chciał kupić w second handzie, nawet ostatniego dnia wyprzedaży. Z marzeń i pomysłów, które wydawały się niemożliwe do zrealizowania. Z nich właśnie  można upleść miejsce, w którym da się zobaczyć, a może i zamówić, ręcznie robione lampy, kosze, opaski, ozdoby, biżuterię, rzeczy różne – takie, które urodziły się w głowie Ojca (a często i podszeptującej mu Mamy) i które rodzą się w Waszych głowach. 

Wstęp wolny